|
امام مهدی(عج)
تنها فرزند امام یازدهم در سپیده دم نیمه شعبان سال 255 ه.ق در شهر سامراء پایتخت خلافت عباسی دیده به جهان گشود. وی را « م ح م د » نامیدند ولادتش را از توده مردم بویژه جاسوسان بنی عباس پنهان داشتند زیرا حکومت وقت از این کودک که مژده قیام جهان گستر و دادپرور ویرا پیغمبر اسلام داده بود سخت هراس داشت و نقشه نابودی او را میکشید. دردوران حیات پدر،.فقط دوستان خاص.و شیعیان خالص امام توفیق می یافتند تا وی را زیارت کنند و.چون امام حسن عسکری (ع) در سال 260 ه.ق به شهادت رسید پیگیری شدید خلیفه عباسی برای یافتن و کشتن امام مهدی سبب شد تا حجت خدا «غیبت» اختیار نماید و دور از مردم و پنهان از انظار آنان زندگی کند . دوران نهان زیستی حضرت قائم به دو دوره تقسیم میشود غیبت صغری و غیبت کبری. در غیبت صغری مردانی پاک نهاد و مورد اعتماد به مقام نیابت و وکالت از طرف امام منصوب میشدند و نوشتارهای حضرت مهدی را که «توقیع» نام گرفته و در پاسخ درخواستهای شیعیان بود به مردم میرساندند لکن در غیبت کبری که از سال 329 ه.ق آغاز شد این مقام نیابت خاصه از میان رفت و دیگر کسی مانند نواب غیبت ضغری به مکان و مسکن امام آگاهی ندارد و نمی تواند بدلخواه خود به حضورش برسد اگر چه گاهگاهی خود آن سرور از روی لطف و رأفت به برخی از شیعیان پاکدل افتخار دیدار جمال نورانی یا دریافت دستخط گرامیش را عطا فرموده است. با وجود مسئله غیبت باز هم کلمات گهربار و دلنشینی از حضرت حجة بن الحسن در ضمن ملاقاتها یا در متن توقیعات نقل شده که درک مفاهیم عالی آن گفتارها نیاز به تعمق و ژرف نگری دارد و ما در اینجا پاره ای از آنها را که ساده تر بوده و درج نموده ایم تا روشنی بخش دیده و دل ارادتمندان حضرتش باشد. بهرحال اینک بیش از هزار و یکصد و هفتاد سال از عمر شریف امام مهدی میگذرد و شیعیان راستین همواره میکوشند و میجوشند ومیخروشند و هرآن پا برکاب و گوش بفرمان و چشم براهند تا کی قیام شکوهمند وی آغاز گردد و جهان تیره و ستمدیده در پرتو حق و عدالت سامان حقیقی خویش بازیابد. «به امید آن روز»
چهل سخن ازحضرت حجت بن الحسن المهدی
1- منم مهدی- منم قائم زمانه. 2- منم که زمین را از عدالت پر کنم همانگونه که از ستم آکنده باشد. 3- منم بازمانده (حجت های) خدا در زمین. 4- منم انتقامجو از دشمنان خدا. 5- منم فرجام اوصیاء پیغمبر. 6- و خدا بسبب من از خاندان و شیعیانم بلا را دور میگرداند. 7- و همانا من برای مردم گیتی امان از عذا بم. 8- آنگاه که خدا بما اجازه سخن دهد حق آشکار و باطل نابود میگردد. 9- و اما ظهور فرج پس بسته به اراده خدای متعال است. 10- و کسانیکه وقتی برای ظهور تعیین کنند دروغگویند. 11- برای شتاب درگشایش کلی و همگانی بسیار دعا کنید که براستی فرج شما در همان است. 12- همانا هیچیک از پدران من نبود مگر اینکه بیعتی از گردن کش زمانش بگردن داشت. 13- و من بپا خواهم خاست در حالیکه پیمان هیچیک از گردنکشان برگردنم نیست. 14- و اما چگونگی بهره وری از من در غیبتم چون بهره وری از آفتاب است آنگاه که ابرها آنرا از دیده ها پوشیده دارند. 15- و اما در رویدادهای تازه، پس به راویان حدیث ما رجوع کنید که آنها حجت من بر شما و من حجت خدا بر آنهایم. 16- پس براستی که علم ما بر اوضاع شما احاطه دارد و هیچ چیز از احوال شما بر ما پوشیده نیست. 17- همانا در رعایت حال شما کوتاهی نمیکنیم و یاد شما را از خاطر نمیبریم. 18- پس هر یک از شما باید به آنچه بوسیله آن به دوستی ما نزدیک میگردد عمل کند. 19- و باید از آنچه بوسیله آن به ناخشنودی و خشم ما می رسد بپرهیزد. 20- پس ما را از ایشان دور نمیدارد مگر آنچه از ناخشنودیها و ناگواریها که بما میرسد . 21- اما اموال شما پس آنها را نمی پذیریم مگر بخاطر اینکه پاک شوید پس هر که میخواهد بپردازد و هر که نمیخواهد نپردازد. 22- هر کس از اموال ما چیزی بنا حق بخورد پس گویا آتش بدرونش سرازیر ساخته و بزودی در دوزخ افکنده خواهد شد. 23- جستجوی معارف جز از راه ما خاندانِ پیغمبر برابر با انکار ما خواهد بود. 24- براستی خدای متعال مردم را بیهوده نیافریده و بیکاره رها نساخته است. 25- خدا حضرت محمد (ص) را برانگیخت تا رحمتی برای تمام جهانیان باشد و نعمتش را بوجود او تمامی بخشید. 26- و پیامبرانش را با او پایان داد و او را بسوی همگی انسانها فرستاد. 27- همانا زمین از حجت خدا، خواه آشکار باشد یا پنهان، خالی نمی ماند. 28- خدای متعال ابایی ندارد برای حق، مگر اینکه به اتمامش رساند و برای باطل، مگر اینکه نابودش فرماید. 29- تقدیرهای خدای برزگ مغلوب نمیشود و اراده او سرکوب نمیگردد و بر توفیق او هیچ چیز پیشی نمیگیرد. 30- همانا میان خدا با هیچکس خویشاوندی نیست . 31- هیچ چیز بمانند نماز بینی شیطان را بخاک نمی ساید پس نماز بگزار و بینی ابلیس را بخاک بمالان. 32- سجده شکر از لازمترین و واجبترین سنت های مستحبی است. 33- پناه بر خدا از نابینائی پس از روشنائی. 34- و از گمراهی پس از هدایت. 35- و از رفتار هلاکت بار و فتنه های نابود کننده. 36- اگر خواستار هدایت و رشد باشی ارشاد خواهی شد و اگر جویا شوی می یابی. 37- پس از آنچه بکارتان نیاید پرسش مکنید. 38- و خود را برای دانستن آنچه کفایت شده اید بزحمت نیندازید. 39- براستی که حق با ما و در دست ماست جز ما هر که این داعیه بر زبان آرد دروغگو و دروغزن و گمراه و گمگشته میباشد. 40- دلهای ما ظرف مشیت خداست پس هرگاه او بخواهد ما خواهیم خواست.
+ نوشته شده در جمعه نوزدهم مهر 1387ساعت 20:27  توسط رسول میلانی
|
امام حسن عسکری (ع) امام حسن عسکری فرزند امام دهم درسال 232 در مدینه متولد شد و در سال 260 رحلت فرمودند آن حضرت 28 سال عمر کردند وی تنها یک فرزند داشت که امام زمان (عج) پیشوای فعلی و غایب مسلمین است. در سامراء محله ای به نام عسکر معروف بود وچون آن حضرت در آنجا زندگی میکرد به نام عسکری معروف شد. چون پیغمبر گفته بود که فرزند امام یازدهم قیام خواهد کرد و ظلم و ستم را از بین برده عدالت را پایدار میکند لذا خلفای زمان ازامام عسگری بیم داشته او را از هر نظر کنترل میکردند و حتی مراقبی در خانه او گذاشته بودند . چهل سخن از حسن بن علی العسکری (ع) 1-جدال مکن تا ابهت خویش را از دست ندهی،شوخی مکن تا دیگران در برابر تو پررو نشوند . 2-خنده بی مورد از نادانی است. 3-خشم ، کلید همه بدی ها است . 4-دل ابله بر سر زبان اوست و زبان دانای خردمند در کنج دل او. 5-روزییکه خداوند تضمین کرده نباید ترا از کار لازم وانجام وظایف باز دارد. 6-عزیزی حق را زیر پا نگذاشت مگر آنکه خوار شد وفرومایه ای به حق توجه نکرد جز آنکه عزیز شد. 7-فروتنی نعمتی است که کسی بر آن رشک نبرد 8- هر که دوست خود را پنهانی اندرز گوید او را آراسته است . 9—هر که دوست خود را آشکارا نصیحت کند او را شرمنده کرده است. 10-بهترین دوستان تو آن کس است که گناه ترا فراموش کند و نیکی های ترا از یاد نبرد . 11-هر که بر مرکب باطل سوار شود آن مرکب او را به سرزمین پشیمانی پیاده خواهد کرد. 12-اشخاص کینه توز بی آرام ترین مردمند. 13- جسارت فرزند نسبت به پدر در کودکی منجرشود به عاق شدن دربزرگی. 14-به اندازه ( به کیفیتی ) که موجب ناراحتی شود به اشخاص احترام مگذارید . 15-زیبائی چهره جمال برون است و خردمندی جمال درون 16-تا دلها شاد و سر زنده اند به آنها بیاموزند و چون افسرده شدند آزادشان گذارید . 17-هر که سرشتش پارسایی طبیعتش گذشت وصفتش بردباری است دوستانش فراوان خواهند شد. 18-از شهرت طلبی وحب جاه بپرهیز چه این دو صفت ترا بهلاکت می کشانند 19-از گرفتاری های کمر شکن همسایه ای است که خوبی همسایه را بپوشاند و بدی اورا برملا سازد . 20-از خدا بترسید و مایه افتخار باشید نه مایه شرمندگی. 21-شخص حریص و آزمند ، بیش از روزی مقدر بدست نخواهدآورد. 22-هر که تخم نیکی بپاشد مسرت و شاددلی درو کند 23-هر کس تخم شروبدی بپاشد پشیمانی درو کند 24-شادی کردن در برابر شخص مصیبت زده بی ادبی است.. 25- بخشندگی را اندازه ای است که چون از آن اندازه بگذرد اسراف است. 26- احتیاد را اندازه ای است که چون از آن بگذرد ترس است . 27-میانه روی در هزینه های زندگی اندازه ای دارد که چون بگذرد بخل و تنگ چشمی است . 28- قدر نعمت نگاه ندارد مگر شخص سپاسگزار، و ارزش سپاس را درنیابد مگر دانا . 29- در تامین نیازمندیها ی خود پیش از هنگام آن شتاب مکن تا تو را دلتنگ و ملول نکند و مایوس نسازد. 30-آن کس که دشمنی خود را آشکار کند از دشمنان دیگر زبون تراست. 31-هر که از نااهلی ثنا گوید مورد سوءظن قرار گیرد . 32- اصرار و پافشاری در خواهش ارزش را کم می کند وشخص را به ناراحتی وخستگی می کشاند 33- بهره ها را درجاتی است ، بنابر این برای چندین میوه ایکه بدان دست نیابی ، شتاب مکن . 34- کاملترین سرمایه ادب آن است که از آنچه از دیگران بد میدانی خود دوری کنی . 35- ازسهل انگاری در پیشگاه خداوند دروی کنید تا از زیانکاران نباشید. 36- دوست نادان مایه ناراحتی است 37- چقدر زشت است مومن به چیزی علاقه مند باشد که او را خوارکند . 38- تربیت کردن نادان و باز گرداندن عادت از سر معتاد کاری شبیه معجزه است. 39- شما را مدتی کوتاه و روزهای معدود است و مرگ ناگهان میآید. 40- عبادت خدا به زیاد خواندن نماز یا روزه زیاد گرفتن نیست البته عبادت کامل و پرارزش اینست که شخص برای تحصیل معرفت در آفریده های خدا بسیار بیندیشد.
+ نوشته شده در جمعه هفتم تیر 1387ساعت 11:37  توسط رسول میلانی
|
امام علی النقی «هادی» امام علی النقی در سال 212 هجری در مدینه متولد شد. در سنین جوانی پدر بزرگوار خود را از دست داد زندگی وی مصادف با دوران متوکل عباسی منفورترین خلیفه عباسی بود در سن سی سالگی امام، والی مدینه برای متوکل نامه ای نوشت و در آن نامه از محبوبیت امام هادی (ع) و خطری که ممکن است پیش آید.سخن گفت. متوکل گر چه به ظاهر والی را عزل کرد و نامه او را تکذیب نمود اما از امام(ع) تقاضا کرد تا محرمانه به جانب او برود و سرانجام با اصرار امام(ع) را وادار کرد تا به سامراء حرکت کند. متوکل و اطرفیانش ستمگری زیادی می کردند و بیت المال را میخوردند ولی باز هم متوکل از معروفیت و محبوبیت امام میترسید تا سرانجام آن حضرت در سال 254 پس از 42 سال عمر شهید شد . چهل سخن از علی بن محمد النقی(ع) 1- هر کس برای خود ارزش قائل نبود ازشرش بپرهیز. 2- دنیا بازاری است که برخی در آن بهره مند شوند و گروهی زیان بینند. 3- بیداری لذت خواب را می افزاید. 4- گرسنگی لذت خوراک را افزایش میدهد. 5- احتیاط و دوراندیشی را پیشه کن و پشیمانی زیاده روی را از یاد مبر . 6- خوبتر از خوب انجام دهنده خوبی است . 7- بدتر از هر بد بوجود آورنده بدی است. 8- زیباتر از سخن زیبا گوینده آن است . 9- ارزنده تر از هر دانش شخصی است که دارنده آن دانش است. 10- هرکه از خود راضی شد مورد خشم بسیار قرار گیرد . 11- کمی آرزو، بی نیازی است. 12- فقر یعنی طمع و نومیدی . 13- کسی که گرفتار هوس شد مانند کسی است که بر قاطر چموشی سوار شده باشد و شخص نادان گرفتار زبان خویشتن است. 14- مردم در این جهان بوسیله ثروت شناخته می شوند و در آخرت بوسیله اعمالشان . 15- گرفتاری برای اشخاص شکیبا یک ناراحتی و برای افراد بی تاب دو ناراحتی دارد. 16- خودپسندی انسان را از یاد گرفتن باز میدارد . 17- مقدرات آنچه بذهن تو نرسیده برایت آشکار می کند. 18- اندرز و نصیحت در نهادهای فاسد اثری نخواهد داشت . 19- کشمکش های لفظی، دوستی های ریشه دار را تباه می کند. 20- از حسد دوری کن چه اثر آن در خودت ظاهر می شود و در دشمن تو اثری نخواهد داشت. 21- از کسی که او را آزردی توقع صمیمیت مدار . 22- با نعمتهای خدا معامله ای شایسته داشته باشید . 23- نکوهیده ترین خویها بخل و تنگ چشمی است. 24- هر که دوستی و کمک فکری خود را از تو دریغ نکرد از او پیروی کن . 25- هر که از خداوند پیروی کند از خشم مردم باک ندارد . 26- هر که بردبارتر از دیگران باشد فروتنی او بیش از دیگرانست . 27- حسد نیکی ها را محو و نابود می کند . 28- مسخرگی تفریح ابلهان و ساخته فکر مردم نادانست. 29- ترک احسان به پدر و مادر موجب تنهائی و منتهی بخواری میشود . 30- نکوهش، کلید سخنان نامطبوع است و در عین حال از کینه در دل گرفتن بهتر است . 31- از کسیکه نسبت بوی حیله ای کرده و او را فریب داده ای توقع وفا نداشته باش. 32- از کسیکه به او بدگمانی .انتظار خیرخواهی مدار. 33- بدانید روان آدمی آنچه را بدان اهدا گردد می پذیرد و هر چه را از آن دور داشتند رها می کند . 34- نعمتها بهره هائی کوتاه است ولی سپاس گزاری هم نعمت است و هم فرجام نیک را نوید می دهد. 35- هر که خدای را بخشم آورد باید بداند که خداوند خشم مردم را بر او روا سازد . 36- استاد و دانشجو در پیشرفت و ترقی با هم سهیم هستند. 37- خشم بر زیردستان گرفتن، پستی است. 38- هر که از خدا بترسد (جلالی پیدا کند که ) مردم از او بعظمت یاد کنند و هر که از خدا پیروی کند دیگران از او پیروی نمایند . 39- حالت احتضار خود را که نه طبیبی ترا از مرگ نجات می دهد و نه دوستی ترا سود می رساند در نظر داشته باش . 40- ابله ذیحق، گاهی بنادانی چراغ حق خود را خاموش می کند .
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 21:11  توسط رسول میلانی
|
امام محمد التقی (ع) مقام حضرت رضا چنان بود که امامان بعد را ابن الرضا می گفتند، امام در 16 سالگی به طوس رفت دختر مامون را گرفت ولی بنی عباس از این ازدواج واهمه پیدا کردند و برای کوبیدن او مقدماتی فراهم آوردند. یحیی بن اکثم قاضی القضات در جلسه عقد مساله ای پرسید و دهها جواب با دلیل شنید، امام دو سال در طوس ماند و به مدینه بازگشت، معتصم خلیفه هراسناک شده او را به بغداد آورد.ایشان در اواخر ذیقعده 220 در سن 25 سالگی به شهادت رسید و ایشان را در کاظمین دفن کردند . چهل سخن از محمد بن علی التقی(ع) 1- مومن به سه خصلت نیازمند است:اول تایید خداوندی، دوم نصیحت کننده ای از درون خود، سوم پذیرش اندرز خیر خواهان. 2- هر که راه صواب را از تو بپوشاند بامید آنکه از هوس خود پیروی کرده باشد بتو ظلم کرده است. 3- امیدواری بخداوند بهای هر کالای گرانبها و نردبادن عزت است. 4- از دوستی با مردم شرور بپرهیز، چه اینان مثل شمشیر ظاهری درخشان و اثری نامطلوب دارند. 5- در ظاهر دوست خدا و در نهان دشمن او مباش. 6- عزت مسلمان در بی نیازی از مردم است. 7- هر که از دوست خود بواسطه حسن نیت او خشنود نباشد از بخشش او هم خشنود نگردد. 8- گذشت زمان پرده از روی رازهای نهفته برمیدارد. 9- هر که ندانسته دست بکاری بزند بیش از آنچه اصلاح کند کار را خراب خواهد کرد. 10- همین اندازه برای خائن بودن کافی است که شخص مورد اعتماد خائنین باشد. 11- نیتهای باطنی زودتر از اعمال بدنی به پیشگاه خداوند می رسند. 12- هر که از هوس خود پیروی کند گوئی آرزوی دشمن خود را بر آورده است. 13- هر که از سازگاری دست بردارد ناراحتی بسراغش آید. 14- هر که راه ورود بکاری را نداند، راه فرار بروی او بسته شود . 15- هر که پیش از تجربه و آزمایش (بکسی یا چیزی)اعتماد کند خویشتن را در معرض نابودی قرار دهد. 16- صبر را تکیه گاه خود کن وبا هوس مخالفت نما و خواهشهای دل را دور انداز . 17- کسیکه بدنبال دلخواه خود برود از لغزش در امان نخواهد بود . 18- به اندازه ترس باید احتیاط کرد (نه بیشتر ). 19- ناشکری نعمت چون گناهی نا بخشودنی است . 20- خشم کسیکه خشنودیش در ظلم کردن است زیانی نخواهد داشت . 21- صحت و تندرستی بهترین بخشش خداوند است 22- چگونه تنها بماند کسی که خدا ضامن وی باشد؟. 23- چگونه فرار تواند کرد کسی که خدا او را تعقیب کند؟ 24- در کارها استوار باش تا به نتیجه برسی یا به هدف نزدیک شوی. 25- دوستی خدا میسر نیست مگر با دشمنی عده زیادی از مردم ( بدکاران، ستمگران،فاجران ). 26- ترا به پرهیزکاری سفارش می کنم، زیرا در سایه پرهیزکاری از نابودی در امانی و در پایان بهره مند خواهی بود. 27- دوستان مورد اعتماد برای یکدیگر اندوخته ای ارزنده اند . 28- بردباری جامه ای است شایسته اندام دانشمندان. هرگز از این جامه برهنه مباش. 29- هر که بغیر خدا توکل کند خداوند او را بخود واگذارد. 30- با سرمایه امید بدنبال حوائج باید رفت . 31- کسیکه در جای پرهیزکاری پرهیز پیشه نسازد خردمند نیست . 32- علمائیکه ازاندرزدان خودداری کنند بخود خیانت کرده اند . 33- خشنودی خلق باید پس از خشنودی خدا قرار گیرد (نخست خشنودی خدا، سپس خشنودی خلق). 34- خویشتن داران از راه پرهیزگاری رستگار شوند و از همین راه مردم گروه گروه از نا بودی رهیدند. 35- خداوند بوسیله پرهیزگاری، بندگان خود را از آنچه برعقلشان پوشیده مانده حفظ می کند. 36- اشخاص نادان بوسیله جهالت خود نابود میشوند. 37- زیانکاران کسانی هستند که خود بزیان خویشتن اقدام می کنند . 38- خشنودی و پیروی خداوند مورد قبول نیست، بلکه وجود ندارد مگر در بین بندگان ناشناس (یعنی آنان که دنبال هرچیز و هر کس نمی روند). 39- آنگاه که قضای آسمانی فرود آید فضای زندگی تنگ گردد. 40- پاداش مردم پس از پاداش خداوندی است .
+ نوشته شده در شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 20:36  توسط رسول میلانی
|
امام علی بن موسی الرضا (ع) چون مامون خلیفه عباسی مورد تنفر مردم بود ، برای جلب محبوبیت خود، امام رضا را به مشهد دعوت کرده با احترام پذیرفت و خلافت اسلامی را به وی پیشنهاد کرد ولی چون امام رضا از خدعه وی آگاه بود حاضر به قبول مسوولیت جنایتهای او و پدرانش نشد، لذا مامون ولایتعهدی را به عهده آن حضرت گذاشت و امام به شرط عدم دخالت در امور مملکتی پذیرفت امام رضا شخصیت علمی عظیمی داشت و به « عالم آل محمد »معروف است. تمام پیشوایان ادیان موجود در خراسان آن روز به دعوت مامون در مجلس مناظره ای با امام رضا (ع) شرکت کردند و امام از مدارک خود آنان استدلال می کرد و همه را محکوم ساخت . روز به روز بر محبوبیت امام افزوده می شد و روزی که امام به اصرار مامون برای نماز عید به بیابان رفت با چنان استقبال عظیمی از طرف مردم مواجه شد که مامون به هراس افتاده او را از نماز منع کرد. موقعیت امام باعث شد که مامون وی را مسموم سازد. و جسدش در نزدیکی طوس دفن گردید که اکنون به نام مشهد معروف و زیارتگاه دوستداران آن حضرت است . چهل سخن از علی بن موسی الرضا (ع) 1- نماز و روزه زیاد عبادت نیست بلکه عبادت اندیشه زیاد و فکر درباره امر آفرینش است. 2- سکوت و کم حرفی یکی از راههای دریافت علم و دانش است . 3- سکوت وسیله ای برای جلب محبت دیگران و راهنمای خوبیها است. 4- هرگاه در حضور شخص از او اسم بردی با القاب و عناوین اسم ببر (اسم کوچک او را مگوی ). 5- دوست واقعی هر کسی عقل او و دشمنش جهالت و نادانی اوست . 6- در نظر خداوند گفتگو و جدال (وقت را تلف کردن ) و تباه کردن مال منفور است. 7- خویشاوندی را پیوند ده، اگر چه با یک خوراک آب باشد. 8- هرگز نباید کسی دست دیگری ببوسد چه دست بوسی بمنرله پرستش است . 9- بخیل آسایش فکر نخواهد داشت، و حسود از زندگی خود لذت نمی برد، دروغگو مردانگی ندارد افسرده سر قول خود نمی ایستد . 10- هر کس به خیر و شر اعمال خود توجه داشت از زندگی بهره مند خواهد شد، و هر که از خود بیخود شد زیان خواهد دید . 11- بهترین اموال آن است که برای حفظ آبرو صرف شود. 12- ارزنده ترین مرحله خرد، خودشناسی است . 13- کسیکه با نادانی دوست باشد پیوسته در عذابست 14- از نشانه های فهم خویشتن داری ودانستن است. 15- برای اشخاص توانا لازم است که بر زن و فرزند خود توسعه و گشایش دهند. 16- برادر بزرگتر بجای پدر است ( و بزرگداشت او لازم ). 17- پاکیزگی از صفات پیامبرانست. 18- از حرص و حسد دوری کنید چه این دو صفت ملتهائی را در زمانهای گذشته نابود کرده اند . 19- راستگو باشید و از دروغ بپرهیزید. 20- برای رفع نیازمندیهای مردم و خوشحال کردن ایشان و رفع نگرانی از آنان جدیت کنید. 21- بدیدار یکدیگر بروید تا دوستی شما استوار گردد. 22- هرگز بامید دوستی خاندان پیغمبر، عمل صالح را و عبادت خدا را ترک مکنید. 23- هیچ پارسائی سودمندتر از ترک گناهان و خودداری از آزار خلق نیست . 24- بهترین صفات و ارزنده ترین آنها انجام کارهای نیک و سود بخش است و کمک به گرفتاران، و به انجام رساندن آرزوی آرزومندان . 25- بیهودگی و بهره نبردن از امکانات مصیبتی است برای صاحبان قدرت. 26- بخل و تنگ چشمی، حیثیت و آبروی شخص را می برد. 27- نیکوکاری، پس اندازی جاودان است . 28- هرکه تقاضای توفیق از خدا بنماید و نکوشد گوئی خود را مسخره کرده است . 29- هر آنکس از عذاب آتش به خداوند پناه ببرد ولی دست از شهوات و لذات نامشروع دنیا بر ندارد خویشتن را مسخره کرده است . 30- هرکس کاری را از راه آن انجام دهد نمی لغزد. 31- نیکو کاری غنیمت اشخاص دور اندیش است. 32- دوستی موجب مشکلاتی است. 33- مردم دو گروهند:.دسته ای بارز و رسیده که قانع نیستند و دستیه ای تکاپو می کنند نمی رسند . 34- با دوستان فروتن باش و از دشمن احتیاط کن و با مردم گشاده رو باش. 35- هیچ دو گروهی با هم ستیزه نکنند مگر پیروزی از آن دسته است که گذشت داشته باشد . 36- مهمانی دادن هنگام ازدواج از سنتهای پیغمبر است. 37- بدترین مردم کسی است که همیشه تنها غذا می خورد. 38- مادر می تواند لبهای فرزند خود را ببوسد . 39- خواهر باید گونه را ببوسد. 40- و تنها پیشانی پشوایان را می توان بوسید .
+ نوشته شده در شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 18:29  توسط رسول میلانی
|
امام موسی کاظم(ع) نام امام هفتم «موسی» ولقبش «کاظم» است امام هفتم چندین سال به دستور هارون خلیفه عباسی زندان شد ودلیل زندانی شدن و تبعید وسختگیری بر امام هفتم و بیشتر امامان به خاطر این بود که آنان برای راهنمائی مردم میکوشیدند و خلفا که مردم را اذیت کرده بیت المال را می خوردند اعتراض داشتند. از طرف دیگر رفتار و اخلاق خوب امام که از تعالیم اسلامی سرچشمه میگرفت باعث شد که هوادارانش روز افزون شود، به همین جهت هارون دستور داد آن حضرت را به بصره ببرند و سپس به بغداد منتقل کنند و تحت نظر قرار دهند و بالاخره آن حضرت را در زندان شهید کردند. چهل سخن از موسی بن جعفر (ع) 1- نیکی و احسان همانند زنجیری است بدست و پای انسانی که مورد احسان واقع شده چیزی جز جبران آن یا سپاسگزاری آنرا باز نکند . 2- اگر پایان زندگی معلوم می شد آرزوها رسوا می شدند 3- هر که در فقر و تهی دستی پرورش یافت، ثروت او را گمراه میکند. 4- آنکس که از بدکردن درحقش ناراحت نشود، از نیکی هم شادمان نخواهد شد . 5- هیچ دو نفری بیکدیگر دشنام نمیدهند مگر آن یک که در مقام عالی تر است به مقام آن که پائین تر است تنزل می کند . 6- هرکه برادر و دوست خود را متهم کند از رحمت خداوند دور باد. 7- هر که رفیق خود را بفریبد از رحمت خدا دور باد . 8- هر که دوست خود را اندرز نگوید از رحمت خدا دور باد . 9- هر که از برادر خود بدگوئی کند از رحمت خدا دورباد. 10- از خدا بترس و حق را بگوی گرچه موجب نابودی تو شود . 11- از خدای بترس و از ناحق روی گردان باش گرچه موجب رهائی تو باشد. 12- شخص بخشنده خوش اخلاق در پناه خداوند است . 13- خداوند هیچ پیغمبری را مبعوث نکرده است مگر اینکه سخاوتمند بوده است . 14- پیوسته پدرم مرا به سخاوت سفارش می کرد. 15- کم حرفی سرمایه بزرگی است . 16- خردمند دروغ نمیگوید گرچه از راه دروغ بتواند بخواسته خود برسد . 17- کلمه ای از حکمت و دانایی گمشده مسلمانست پس بکوشید بآموختن و یاد گرفتن . 18- سازگاری و خوش اخلاق و نیکی با مردم شهرها را آباد می کند . 19- خردمند هوشیار کسی است که از کاری که از توانای او خارج است چشم بپوشد . 20- ملاحظه و حرمت بین خود و دوستانت را یکسره کنار مگذار. 21- هرکه در صرف اموال خود زیاده روی کند یا بیمورد خرج کند نعمت از دست او خواهد رفت. 22- هر که جاه طلب باشد هلاک گردد. 23- هر که را خودپسندی چیره گردد هلاک شود 24- همسایه خوب کسی نیست که همسایه را آزار ندهد بلکه همسایه خوب کسی است که بآزار همسایه بسازد. 25- از شوخی خودداری کن زیرا شوخی جلوه معنوی ترا می زداید . 26- خویشتن را به تنگدستی تلقین مکنید چه اینکار شما را بخیل می گرداند. 27- طول عمر برای خود پیش بینی مکنید چه این عمل شما را حریص و آزمند می کند . 28- طمع از دیگران ببر، زیرا این صفت سرچشمه خواری و ذلت است . 29- با خردمند خیرخواه مشورت کردن موجب میمنت و برکت و ترقی است . 30- چیزی به انسان بهتر از عقل داده نشده است. 31- خفتن خردمند بهتر از شب زنده داری نادان است . 32- بدترین مردم افراد دو روی دو زبانند که وقتی روبرو هستند ثنا گویند و پشت سر بدگوئی کنند . 33- بدترین مردم کسی است که بعلت بدزبانیشان مردم از نشست و برخاست با آنان پرهیز می کنند . 34- چیزی را نمی بینی مگر آنکه میتوانی از آن عبرت بگیری. 35- بربندگی خداوند پایدار باش و در برابر گناه خوددار . 36- با نفس خود پیکار کن باشد که او را از هوس نجات دهی . 37- خداوند متعال برای راهنمائی مردم به سعادت و رستگاری دو حجت قرار داد، ظاهری و باطنی، حجت ظاهری رسولان و پیغمبران و پیشوایان مذهبی بودند، و حجت باطنی او عقلهائی است که بمردم عنایت فرموده است . 38- کسی که دنیا را دوست بدارد، ترس روز واپسین و آنچه در آنست از دلش دور میشود، و هرگاه کسی دانش را وسیله دنیاپرستی و مادیت قرارداد، پیوسته از رحمت حق دور و خشم خدا نیز بر او زیاد میشود 39- هر که ناراحتی برای دوست خود ایجاد کند بهتر است از خود آغاز نماید. 40- چون خدا بخواهد مورچه ای را نابود کند دو بال باو میدهد او پرواز می کند پرندگان او را شکار می کنند.
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 10:55  توسط رسول میلانی
|
امام جعفر صادق (ع) حضرت جعفر بن محمد ملقب به صادق فرزند امام محمد باقر در دوره حساسی از تاریخ اسلام زندگی می کرد. یعنی دوران زوال بنی امیه و به روی کار آمدن بنی عباس. امام صادق پیشنهاد خلافت را نپذیرفت زیرا، از یک طرف جنایات و تباهکاریهای بنی امیه بدان زودیها قابل اصلاح نبود و از طرف دیگر بنیاد چنان خلافتی بر پیمان شکنی بود و نمی توانست مورد قبول امام قرار گیرد، زیرا بنیانگزاران نظام جدید انتظارهایی بر خلاف شیوه عادلانه امام و خاندان علی داشتند و امام زیر بار آنها نمی رفت. عباسیان در ابتدای حکومت خود چون از حیثیت خاندان هاشم و علاقه مردم به آل علی استفاده می کردند و به تحکیم وضع خود می پرداختند، امام صادق نیز از این موقیت نسبتاً مناسب برای نشر معارف واقعی اسلام، ترویج علم، و تدوین فقه مذهب شیعه حسن استفاده کرد و مجلس درس وسیعی تشکیل داد و به گفته برخی از مورخان 4000 نفر از محضر درسش، در رشته های مختلف علم استفاده می کردند. بدان جهت که فقه مذهب شیعه امامی بوسیله آن حضرت تدوین شد، مذهب ما را «جعفری» گویند. چهل سخن از جعفر بن محمد الصادق(ع) 1- کسیکه پرده از روی اسرار دیگران برداشت رازهای پنهانی او آشکار شود. 2- هر کس تیغ ستم برکشد با همان تیغ کشته شود. 3- هر کس چاهی برای برادر و دوست خود بکند در آن فرو افتد . 4- هر که قدم به راههای بد بگذارد مورد تهمت خلق واقع شود . 5- سه چیز شخص را از رسیدن به ارزشهای عالی باز میدارد. دون همتی و ناتوانی در چاره جویی و سستی اراده. 6- سه چیز از بزرگواری شخص حکایت می کند: خوشخوئی و فرو بردن خشم و چشم از نگاه بد بستن. 7- سه چیز است که پشیمانی ببار می آورد: به رخ کشیدن و به گذشتگان خویش بالیدن و از دیگران برتری جستن. 8- سه چیز نشانه نادانی است: عوض کردن دوستان و ترک دوستی بی دلیل و تجسس از آنچه سودی ندارد. 9- علاقه بدنیا موجب غم و اندوه میگردد و بی علاقگی بدنیا آسایش تن و جان را بدنبال می آورد. 10- تنها دو دسته از امر بمعروف و نهی از منکر بهره مند می شوند: اول مؤمنین که اصولا نصیحت پذیرند، و دسته دوم نادان هستند که از اندرز پند میآموزند. ولی صاحبان قدرت و صولت زیر بار امر بمعروف و نهی از منکرنمی روند. 11- پدران خود را گرامی دارید تا فرزندان شما به شما احترام کنند. 12- از ناموس مردم چشم بپوشید تا دیگران از زنان شما چشم بپوشند. 13- کسیکه دست بکاری بزند در حالیکه در آن کار وارد نباشد مثل کسی است که بیراهه میرود و هر چه بر سرعت خود می افزاید از هدف فاصله میگیرد. 14- اشخاص ملول هرگز دوست نخواهند داشت و اشخاص حسود روی بی نیازی نخواهند دید. 15- دقت و تفکر در علوم، عقل را بارور می کند . 16- عزیزترین دوستان من کیست که عیوب مرا برایم تحفه بفرستد .( یعنی برایم بگوید ). 17- یک سوم خرد و عقل اجتماعی سازش با مردم است . 18- هر سخن که از دو نفر تجاوز کرد بر ملا می شود . 19- رفتار دوستان خود را به بهترین وجه تفسیر کن و هر گاه سخنی از آنان سرزد اگر بتوانی محملی معقول برای آن پیدا کنی تعبیر مکن . 20- بکوش دوستان با وفا بدست آور، چه اینان در دوره گشایش و شادمانی برای تو پشتیبان و در زمان گرفتاری سپر بلا خواهند بود . 21- هرگز از معتقدات مردم جستجو مکن که تنها خواهی ماند. 22- ایمان به تظاهر و آرزوهای خام نیست. ایمان یعنی نیت خالص برای خدا و رفتاری که آن نیت را گواهی کند. 23- با شتاب راه رفتن ارزش انسان را کم می کند و جلوه او را از بین می برد. 24- شش خصلت ناپسند هرگز در مسلمان یافت نشود: ستم کردن به مقروض، بی خیری، حسادت، لجاجت، دروغگوئی و ستمگری . 25- مسلمان با دیگران مدارا می کند و هرگز جدال و پرچانگی نمیکند. 26- هر که دو روز از عمرش مثل هم باشد، مغبون شده است (یعنی باید هر روز نسبت با روز گذشته کسب خیر یا فضیلت دیگری کرده باشد در برابر عمری که از دست داده و گرنه مغبون است و عمرش تلف شده به حساب آید). 27- هر که فردایش از امروز بدتر باشد، گول خورده است . 28- نادان بخشنده، بسی از عابد تنگ نظر بهتر است . 29- مسلمان هرگاه خشم گیرد پا از مرز حق و انصاف بیرون نگذارد و چون خوشحال باشد به تباهی و نادرستی نگراید . 30- از نشانه های شخص نادان اینست که بدون آنکه بشنود سوال چیست، جواب میدهد. و بدون بررسی در صدد مقابله بر میآید. و نادانسته در مسائل قضاوت میکند . 31- اندرزگوئی که خود اهل عمل نیست چون تیراندازیست که کمان ندارد. 32- اندازه نگاهداشتن در صرف اموال نیمی از زندگی است 33- کمی عائله یکی از راحتیهاست . 34- هرگز تهی دست نشد کسی که در زندگی میانه روی را رعایت کرد . 35- بخشش بمنزله زکاة نعمتهای خدا است . 36- وساطت، زکاة مقام است . 37- گذشت زکاة پیروزی است . 38- کمال هر کار نیک در سه چیز است: شتاب کردن در آن و ناچیز دانستن آن و پنهان داشتن آن. 39- هر که فتنه ای را دامن بزند خود نیز بدان گرفتار شود . 40- باطن شخص که اصلاح شود رفتار ظاهری شخص استوارتر شود.
+ نوشته شده در جمعه سوم اسفند 1386ساعت 21:32  توسط رسول میلانی
|
باسلام به تمامی دوستانی که به این وبلاگ سر می زنند از همه این عزیزان متشکرم . یکی از این دوستان پیغامی گذاشته بودند که منابع این مطالب را ذکر کنم اگر این دوست عزیز اولین مطلب که در مورد پیامبر اسلام امده بود را مطالعه می کردند متوجه می شدند که مطالب با ذکر منبع اورده شده است با این حال برای این دوست عزیز و دیگر دوستان که تازه به این وبلاگ سر زده اند می گویم که این مطالب از احادیثی که در کتاب بحارالانوار اورده شده بود استفاده شده است (کاش این دوست ازخود ادرسی بر جا می گذاشت تا بیشتر با او اشنا می شدم ) با تشکر.التماس دعا.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386ساعت 10:50  توسط رسول میلانی
|
امام محمد باقر (ع) امام محمد باقر بزرگترین فرزند امام چهارم بود. امام محمد باقر که در زمان خلافت بنی امیه رهبری شیعیان را به عهده داشت تا آنجا که ممکن بود با ستمگریها و جنایات آنان به مبارزه برخاست و علاوه بر آن امام بیشتر عمر خود را صرف تعلیم معارف و احکام اسلامی ساخت و شاگردان زیادی تربیت کرد. وی مشکلات علمی را به خوبی موشکافی و حل میکرد، و در این راه تا جائی پیش رفته بود که او را (باقرالعلوم )یعنی شکافنده دانشها لقب دادند. امام پنجم در مدینه وفات یافت و در بقیع مدفون شد. چهل سخن ازمحمد بن علی الباقر (ع) 1- کمال معنوی و رشد عقلانی را سه نشانه است: اندیشه و بکار بستن فکر در راه دین، و شکیبائی در برابر مصائب ،و اندازه نگاهداشتن در مخارج زندگی 2- از تنبلی و تنگ حوصلگی دوری کن، چه این دو حالت سرآغاز هر بدی است. 3- اشخاص تنبل از پرداخت حقوق دیگران باز می مانند و اشخاص تنگ حوصله در برابر حق شکیبا نیستند. 4- بکوشید بهتر از آنچه میل دارید مردم درباره شما بگویند شما درباره مردم بگوئید. 5- خداوند اشخاص بد زبان دشنام گوی گوشه زن را دوست ندارد. 6- از ستیزه جوئی (خصومت) برکنار باشید زیرا خصومت قلب را تباه می کند و باعث نفاق می شود. 7- شرم و ایمان هر دو با یک رشته پیوند شده اند یکی از آن دو که از بین برود دیگری به دنبال آن خواهد رفت. 8- هیچ دو چیزی با هم پیر نشده اند بهتر از علم با حلم. 9- مسلمان با مسلمان برادر است مسلمان برادر خود را دشنام نمی دهد و او را از حق خودش محروم نمی کند و به او بدگمان نیست. 10- بکوشید تا در زندگی پارسا و راستگو و کوشا و امانت نگهدار باشید. 11- آن کس شیعه ماست که پرهیزگار و مطیع خدا باشد و جز سخن نیک نگوید. 12- از جمله گنجینه های ارزنده چهار چیز است: پوشیدن حاجت از دیگران و پنهانی صدقه دادن درد را آشکار نکردن وپنهان کردن مصیبت. 13- سه خصلت در دو جهان موجب سرفرازی است: اول آنکه از کسیکه به تو ستم کرده در گذری و دیگر با کسیکه از تو بریده پیوند دوستی بنمائی ، سوم هرگاه نسبت بتو جسارتی شد خودداری کنی. 14- کسیکه از درون خود پند پذیری ندارد اندرز دیگران برایش نتیجه ای نخواهد داشت . 15- بهترین عبادتها پاک نفسی درباره شکم و پاکدامنی در غرائز جنسی است. 16- فروتنی آنست که هنگام ملاقات با اشخاص سلام کنی و از جدال بپرهیزی اگر چه حق باتو باشد. 17- دانش بیاموزید زیرا آموختن دانش متضمن پاداش است و دانشجوئی نوعی عبادت است. 18- اگر بتو ستم کردند تو ستم مکن . 19- اگر بتو خیانت کردند تو خیانت مکن . 20- اگر ترا بدروغ نسبت دادند خشمگین مشو. 21- اگر ثنایت گفتند خوشحال مباش. 22- علم را از هر که باشد بیاموزید گر چه خود او بدان عمل نکند. 23- هرگز مسلمان از وجود برادر مسلمان خود بی نیاز نیست. 24- برای حق قیام کن و از آنچه ترا سودی ندهد فاصله بگیر. 25- دانشمندی که از معلومات خود بهره برگیرد از هفتاد هزار عابد برتر است . 26- اندازه محبت دوستت را نسبت بخویش با علاقه قلبی خودت به او به دست آور. 27- خوشروئی سبب جلب محبت دیگران است. 28- در کارهای نیک به یکدیگر کمک کنید. 29- از کارهای پسندیده آنچه زود به پاداش میرسد نیکی است . 30- از اعمال ناشایسته آنچه زودتر کیفر می یابد ظلم است . 31- جز با کسی که می شناسیش همسفر (همراه) مشو. 32- علم میوه بهشتی است و بهنگام ترس همدم انسان و در سفر دوست او، و در تنهائی رفیق اوست. 33- زهد در دنیا را با کم کردن آرزوها در کام خویش شیرین کن. 34- بدترین گرفتاری بی عقلی است. 35- بهنگامی که فرصت بدست افتاد کوتاهی مکن . 36-هرگز با انسان بی مبالات دوستی مکن و سِر خود را بر وی فاش مکن. 37- کسی که زبانی راستگو دارد کردارش پاکیزه خواهد بود. 38- هیچ کس ا زگناه در امان نماند مگر آنکه زبان خود را مهار کند . 39- امروز را غنیمت شمار چه میدانی فردا برای کیست؟ 40- باصلاح خویشتن بپرداز و جز این کاری مکن.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386ساعت 10:41  توسط رسول میلانی
|
امام زین العابدین(ع) علی بن الحسین،امام سجاد، در واقعه عاشورا شرکت داشت، ولی مقدر چنین بود که زنده بماند و دوران خفقان شدید بنی امیه رهبری معنوی شیعیان را به عهده بگیرد و از قیام کربلا با گسترش و توضیح هدفهای آن بهره برداری صحیح کند و افکار عمومی را بیدار سازد و دودمان بنی امیه را به مردم بشناساند. امام سجاد در بحبوحه پیروزی ظاهری ستمگران یعنی در حال اسارت در مسجد اموی شام با حضور یزید تبلیغات رسوا کننده خود را شروع کرد و از همان ساعت تخت یزید به لرزیدن در آمد تا اینکه سرانجام خلافت بنی امیه سرنگون گردید. اثر مشهور امام چهارم دعاهای او است که به صحیفه سجادیه مشهور است و دنیایی از معارف دینی و اجتماعی است. چهل سخن از علی بن الحسین(ع) 1- دست نیاز پیش خلق بردن موجب خواری در زندگی و آبرو ریزیست . 2- بی نیازی از مردم، خود توانگری و ثروت است. 3- از رفاقت دروغگو بپرهیز زیرا چنین کسی مانند سراب (آب نما )است. 4- از دوستی با فاسق (شخص سست ایمان )برحذر باش چه او ترا بیک شکم خوراک یا کمتر از آن میفروشد. 5- از دوستی با شخص تنگ نظر دوری کن، زیرا او برای حفظ ثروت خود ترا تنها خواهد گذاشت. 6- نگاه مسلمان بچهره برادر مسلمان خود از روی مهر و محبت نوعی عبادت است. 7- مجلس نیکان، انسان را به اصلاح خویشتن وا میدارد. 8- خودداری از آزار دیگران نشانه کمال عقل و موجب آسایش تن است. 9- هرگز از نافرمانی خدا خشنود مباش چه خشنودی از گناه از ارتکاب آن بدتر است. 10- بهترین کلید گشایش کارها راستی است و بهترین پایان و ارزنده ترین انجام آنها وفا. 11- خودداری از آزار مردم، دوری از دشنام است. 12- ( برای پیکار با سخنان ناروا )از سکوت مدد بخواه چه گفتار را حالات زیانبخشی است. 13- مومن سکوت می کند تا سالم بماند سخن میگوید تا بهره مند شود. 14- هر کس به سهم خود آنچه خدای متعال برای او تقسیم نموده اکتفا نماید، در ردیف بی نیازترین مردم است. 15- عجب دارم از مردمیکه از خوراک بجهت زیان آن خودداری میکنند ولی از گناه به خاطر عاقبت بد آن پرهیز نمی کنند . 16- در برابر ناملایمات شکیبا باش و بحقوق دیگران دست درازی مکن. 17- هرگز در کاریکه زیانش برای تو بیش از منفعت آن برای دیگریست، دعوت کسی را اجابت مکن. 18- هر کس را در زندگی راهنمایی خردمند نباشد هلاک خواهد شد. 19- اندیشه کنید و بدانید برای چه آفریده شده اید زیرا خدا شما را بیهوده نیافرید. 20- از دوستی با تهی مغز بپرهیز چه او می خواهد سودی بتو برساند ولی زیان میرساند. 21- هرکه شوق بهشت داشته باشد.در انجام کارهای نیک در رنگ نکند و از خواهشهای نفسانی چشم بپوشد. 22- هر که از آتش دوزخ بهراسد از گناهان خود توبه کند. 23- هیچ کاری در نظر خداوند- پس از شناسائی او – بهتر از نگهداری شکم و خودداری از لذات جنسی نامشروع نیست. 24- اگر کسی ترا دشنام داد و پس از آن پوزش طلبید بپذیر. 25- راهنمائی کردن آن کس که با تو مشورت کند سپاس نعمت عقل است (که تو را داده اند ). 26- هر کس با روزگار سر جنگ داشته باشد نارضایی او دراز خواهد شد. 27- هرگز با کسی دشمنی مکن گرچه بدانی که آن دشمنی بتو زیانی نمیرساند. 28- هرگز دوستی کسی را ترک مکن گرچه بدانی که آن دوستی بتو سودی نمرساند. 29- بکوش تا زبانت به عیب جوئی دیگران نگردد. 30- شخص بخشنده به بخشش خود مسرور است . 31- شخصیتی برای خانواده قریشی یا نژاد عرب نیست مگر با فروتنی و افتادگی. 32- در اصلاح اخلاق خویشتن بکوشید. 33- از دوستی با گناهکاران و کمک به ستمگران دوری کنید. 34- از اندرز و نصیحت پند بگیرید و بروش نیکان عمل کنید. 35- از دست دادن دوستان سبب تنهائی است. 36- هر کس بمردم نسبتی بدهد که در آنها هست دیگران بدو نسبتهائی خواهند داد که در او نیست 37- از ترک کار زشت خودداری کن گرچه بدان عمل ناشایست شناخته شده باشی. 38- زنهار به گناه رضا مده که این از انجام گناه بدتر است. 39- بزرگی در فروتنی است. 40- بی نیازی در قناعت است.
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت 18:46  توسط رسول میلانی
|
|
|