امام علی النقی «هادی» و چهل سخن از ایشان

امام علی النقی «هادی»

 

امام علی النقی در سال 212 هجری در مدینه متولد شد. در سنین جوانی پدر بزرگوار خود را از دست داد زندگی وی مصادف با دوران متوکل عباسی منفورترین خلیفه عباسی بود در سن سی سالگی امام، والی مدینه برای متوکل نامه ای نوشت و در آن نامه از محبوبیت امام هادی (ع) و خطری که ممکن است پیش آید.سخن گفت. متوکل گر چه به ظاهر والی را عزل کرد و نامه او را تکذیب نمود اما از امام(ع) تقاضا کرد تا محرمانه به جانب او برود و سرانجام با اصرار امام(ع) را وادار کرد تا به سامراء حرکت کند. متوکل و اطرفیانش ستمگری زیادی می کردند و بیت المال را میخوردند ولی باز هم متوکل از معروفیت و محبوبیت امام میترسید تا سرانجام آن حضرت در سال 254 پس از 42 سال عمر شهید شد .

 

چهل سخن از علی بن محمد النقی(ع)

 

1- هر کس برای خود ارزش قائل نبود ازشرش بپرهیز.

2- دنیا بازاری است که برخی در آن بهره مند شوند و گروهی زیان بینند.

3- بیداری لذت خواب را می افزاید.

4- گرسنگی لذت خوراک را افزایش میدهد.

5- احتیاط و دوراندیشی را پیشه کن و پشیمانی زیاده روی را از یاد مبر .

6- خوبتر از خوب انجام دهنده خوبی است .

7- بدتر از هر بد بوجود آورنده بدی است.

8- زیباتر از سخن زیبا گوینده آن است .

9- ارزنده تر از هر دانش شخصی است که دارنده آن دانش است.

10- هرکه از خود راضی شد مورد خشم بسیار قرار گیرد .

11- کمی آرزو، بی نیازی است.

12- فقر یعنی طمع و نومیدی .

13- کسی که گرفتار هوس شد مانند کسی است که بر قاطر چموشی سوار شده باشد و شخص نادان گرفتار زبان خویشتن است.

14- مردم در این جهان بوسیله ثروت شناخته می شوند و در آخرت بوسیله اعمالشان .

15- گرفتاری برای اشخاص شکیبا یک ناراحتی و برای افراد بی تاب دو ناراحتی دارد.

16- خودپسندی انسان را از یاد گرفتن باز میدارد .

17- مقدرات آنچه بذهن تو نرسیده برایت آشکار می کند.

18- اندرز و نصیحت در نهادهای فاسد اثری نخواهد داشت .

19- کشمکش های لفظی، دوستی های ریشه دار را تباه می کند.

20- از حسد دوری کن چه اثر آن در خودت ظاهر می شود و در دشمن تو اثری نخواهد داشت.

21- از کسی که او را آزردی توقع صمیمیت مدار .

22- با نعمتهای خدا معامله ای شایسته داشته باشید .

23- نکوهیده ترین خویها بخل و تنگ چشمی است.

24- هر که دوستی و کمک فکری خود را از تو دریغ نکرد از او پیروی کن .

25- هر که از خداوند پیروی کند از خشم مردم باک ندارد .

26- هر که بردبارتر از دیگران باشد فروتنی او بیش از دیگرانست .

27- حسد نیکی ها را محو و نابود می کند .

28- مسخرگی تفریح ابلهان و ساخته فکر مردم نادانست.

29- ترک احسان به پدر و مادر موجب تنهائی و منتهی بخواری میشود .

30- نکوهش، کلید سخنان نامطبوع است و در عین حال از کینه در دل گرفتن بهتر است .

31- از کسیکه نسبت بوی حیله ای کرده و او را فریب داده ای توقع وفا نداشته باش.

32- از کسیکه به او بدگمانی .انتظار خیرخواهی مدار.

33- بدانید روان آدمی آنچه را بدان اهدا گردد می پذیرد و هر چه را از آن دور داشتند رها می کند .

34- نعمتها بهره هائی کوتاه است ولی سپاس گزاری هم نعمت است و هم فرجام نیک را نوید می دهد.

35- هر که خدای را بخشم آورد باید بداند که خداوند خشم مردم را بر او روا سازد .

36- استاد و دانشجو در پیشرفت و ترقی با هم سهیم هستند.

37- خشم بر زیردستان گرفتن، پستی است.

38- هر که از خدا بترسد (جلالی پیدا کند که ) مردم از او بعظمت یاد کنند و هر که از خدا پیروی کند دیگران از او پیروی نمایند .

39- حالت احتضار خود را که نه طبیبی ترا از مرگ نجات می دهد و نه دوستی ترا سود می رساند در نظر داشته باش .

40- ابله ذیحق، گاهی بنادانی چراغ حق خود را خاموش می کند .

امام محمد التقی (ع) و چهل سخن از ایشان

 

امام محمد التقی (ع)

 

مقام حضرت رضا چنان بود که امامان بعد را ابن الرضا می گفتند، امام در 16 سالگی به طوس رفت دختر مامون را گرفت ولی بنی عباس از این ازدواج واهمه پیدا کردند و برای کوبیدن او مقدماتی فراهم آوردند. یحیی بن اکثم قاضی القضات در جلسه عقد مساله ای پرسید و دهها جواب با دلیل شنید، امام دو سال در طوس ماند و به مدینه بازگشت، معتصم خلیفه هراسناک شده او را به بغداد آورد.ایشان در اواخر ذیقعده 220 در سن 25 سالگی به شهادت رسید و ایشان را در کاظمین دفن کردند .

 

چهل سخن از محمد بن علی التقی(ع)

 

1- مومن به سه خصلت نیازمند است:اول تایید خداوندی، دوم نصیحت کننده ای از درون خود، سوم پذیرش اندرز خیر خواهان.

2- هر که راه صواب را از تو بپوشاند بامید آنکه از هوس خود پیروی کرده باشد بتو ظلم کرده است.

3- امیدواری بخداوند بهای هر کالای گرانبها و نردبادن عزت است.

4- از دوستی با مردم شرور بپرهیز، چه اینان مثل شمشیر ظاهری درخشان و اثری نامطلوب دارند.

5- در ظاهر دوست خدا و در نهان دشمن او مباش.

6- عزت مسلمان در بی نیازی از مردم است.

7- هر که از دوست خود بواسطه حسن نیت او خشنود نباشد از بخشش او هم خشنود نگردد.

8- گذشت زمان پرده از روی رازهای نهفته برمیدارد.

9- هر که ندانسته دست بکاری بزند بیش از آنچه اصلاح کند کار را خراب خواهد کرد.

10- همین اندازه برای خائن بودن کافی است که شخص مورد اعتماد خائنین باشد.

11- نیتهای باطنی زودتر از اعمال بدنی به پیشگاه خداوند می رسند.

12- هر که از هوس خود پیروی کند گوئی آرزوی دشمن خود را بر آورده است.

13- هر که از سازگاری دست بردارد ناراحتی بسراغش آید.

14- هر که راه ورود بکاری را نداند، راه فرار بروی او بسته شود .

15- هر که پیش از تجربه و آزمایش (بکسی یا چیزی)اعتماد کند خویشتن را در معرض نابودی قرار دهد.

16- صبر را تکیه گاه خود کن وبا هوس مخالفت نما و خواهشهای دل را دور انداز .

17- کسیکه بدنبال دلخواه خود برود از لغزش در امان نخواهد بود .

18- به اندازه ترس باید احتیاط کرد (نه بیشتر ).

19- ناشکری نعمت چون گناهی نا بخشودنی است .

20- خشم کسیکه خشنودیش در ظلم کردن است زیانی نخواهد داشت .

21- صحت و تندرستی بهترین بخشش خداوند است

22- چگونه تنها بماند کسی که خدا ضامن وی باشد؟.

23- چگونه فرار تواند کرد کسی که خدا او را تعقیب کند؟

24- در کارها استوار باش تا به نتیجه برسی یا به هدف نزدیک شوی.

25- دوستی خدا میسر نیست مگر با دشمنی عده زیادی از مردم ( بدکاران، ستمگران،فاجران ).

26- ترا به پرهیزکاری سفارش می کنم، زیرا در سایه پرهیزکاری از نابودی در امانی و در پایان بهره مند خواهی بود.

27- دوستان مورد اعتماد برای یکدیگر اندوخته ای ارزنده اند .

28- بردباری جامه ای است شایسته اندام دانشمندان. هرگز از این جامه برهنه مباش.

29- هر که بغیر خدا توکل کند خداوند او را بخود واگذارد.

30- با سرمایه امید بدنبال حوائج باید رفت .

31- کسیکه در جای پرهیزکاری پرهیز پیشه نسازد خردمند نیست .

32- علمائیکه ازاندرزدان خودداری کنند  بخود خیانت کرده اند .

33- خشنودی خلق باید پس از خشنودی خدا قرار گیرد (نخست خشنودی خدا، سپس خشنودی خلق).

34- خویشتن داران از راه پرهیزگاری رستگار شوند و از همین راه مردم گروه گروه از نا بودی رهیدند.

35- خداوند بوسیله پرهیزگاری، بندگان خود را از آنچه برعقلشان پوشیده مانده حفظ می کند.

36- اشخاص نادان بوسیله جهالت خود نابود میشوند.

37- زیانکاران کسانی هستند که خود بزیان خویشتن اقدام می کنند .

38- خشنودی و پیروی خداوند مورد قبول نیست، بلکه وجود ندارد مگر در بین بندگان ناشناس (یعنی آنان که دنبال هرچیز و هر کس نمی روند).

39- آنگاه که قضای آسمانی فرود آید فضای زندگی تنگ گردد.

40- پاداش مردم پس از پاداش خداوندی است .

امام علی بن موسی الرضا (ع) و چهل سخن از ایشان

 

امام علی بن موسی الرضا (ع)

 

چون مامون خلیفه عباسی مورد تنفر مردم بود ، برای جلب محبوبیت خود، امام رضا را به مشهد دعوت کرده با احترام پذیرفت و خلافت اسلامی را به وی پیشنهاد کرد ولی چون امام رضا از خدعه وی آگاه بود حاضر به قبول مسوولیت جنایتهای او و پدرانش نشد، لذا مامون ولایتعهدی را به عهده آن حضرت گذاشت و امام به شرط عدم دخالت در امور مملکتی پذیرفت

امام رضا شخصیت علمی عظیمی داشت و به « عالم آل محمد »معروف است. تمام پیشوایان ادیان موجود در خراسان آن روز به دعوت مامون در مجلس مناظره ای با امام رضا (ع) شرکت کردند و امام از مدارک خود آنان استدلال می کرد و همه را محکوم ساخت .

روز به روز بر محبوبیت امام افزوده می شد و روزی که امام به اصرار مامون برای نماز عید به بیابان رفت با چنان استقبال عظیمی از طرف مردم مواجه شد که مامون به هراس افتاده او را از نماز منع کرد.

موقعیت امام باعث شد که مامون وی را مسموم سازد. و جسدش در نزدیکی طوس دفن گردید که اکنون به نام مشهد معروف و زیارتگاه دوستداران آن حضرت است .

 

 

چهل سخن از علی بن موسی الرضا (ع)

 

1- نماز و روزه زیاد عبادت نیست بلکه عبادت اندیشه زیاد و فکر درباره امر آفرینش است.

2- سکوت و کم حرفی یکی از راههای دریافت علم و دانش است .

3- سکوت وسیله ای برای جلب محبت دیگران و راهنمای خوبیها است.

4- هرگاه در حضور شخص از او اسم بردی با القاب و عناوین اسم ببر (اسم کوچک او را مگوی ).

5- دوست واقعی هر کسی عقل او و دشمنش جهالت و نادانی اوست .

6- در نظر خداوند گفتگو و جدال (وقت را تلف کردن ) و تباه کردن مال منفور است.

7- خویشاوندی را پیوند ده، اگر چه با یک خوراک آب باشد.

8- هرگز نباید کسی دست دیگری ببوسد چه دست بوسی بمنرله پرستش است .

9- بخیل آسایش فکر نخواهد داشت، و حسود از زندگی خود لذت نمی برد، دروغگو مردانگی ندارد افسرده سر قول خود نمی ایستد .

10- هر کس به خیر و شر اعمال خود توجه داشت از زندگی بهره مند خواهد شد، و هر که از خود بیخود شد زیان خواهد دید .

11- بهترین اموال آن است که برای حفظ آبرو صرف شود.

12- ارزنده ترین مرحله خرد، خودشناسی است .

13- کسیکه با نادانی دوست باشد پیوسته در عذابست 14- از نشانه های فهم خویشتن داری ودانستن است.

15- برای اشخاص توانا لازم است که بر زن و فرزند خود توسعه و گشایش دهند.

16- برادر بزرگتر بجای پدر است ( و بزرگداشت او لازم ).

17- پاکیزگی از صفات پیامبرانست.

18- از حرص و حسد دوری کنید چه این دو صفت ملتهائی را در زمانهای گذشته نابود کرده اند .

19- راستگو باشید و از دروغ بپرهیزید.

20- برای رفع نیازمندیهای مردم و خوشحال کردن ایشان و رفع نگرانی از آنان جدیت کنید.

21- بدیدار یکدیگر بروید تا دوستی شما استوار گردد.

22- هرگز بامید دوستی خاندان پیغمبر، عمل صالح را و عبادت خدا را ترک مکنید.

23- هیچ پارسائی سودمندتر از ترک گناهان و خودداری از آزار خلق نیست .

24- بهترین صفات و ارزنده ترین آنها انجام کارهای نیک و سود بخش است و کمک به گرفتاران، و به انجام رساندن آرزوی آرزومندان .

25- بیهودگی و بهره نبردن از امکانات مصیبتی است برای صاحبان قدرت.

26- بخل و تنگ چشمی، حیثیت و آبروی شخص را می برد.

27- نیکوکاری، پس اندازی جاودان است .

28- هرکه تقاضای توفیق از خدا بنماید و نکوشد گوئی خود را مسخره کرده است .

29- هر آنکس از عذاب آتش به خداوند پناه ببرد ولی دست از شهوات و لذات نامشروع دنیا بر ندارد خویشتن را مسخره کرده است .

30- هرکس کاری را از راه آن انجام دهد نمی لغزد. 31- نیکو کاری غنیمت اشخاص دور اندیش است.

32- دوستی موجب مشکلاتی است.

33- مردم دو گروهند:.دسته ای بارز و رسیده که قانع نیستند و دستیه ای تکاپو می کنند نمی رسند .

34- با دوستان فروتن باش و از دشمن احتیاط کن و با مردم گشاده رو باش.

35- هیچ دو گروهی با هم ستیزه نکنند مگر پیروزی از آن دسته است که گذشت داشته باشد .

36- مهمانی دادن هنگام ازدواج از سنتهای پیغمبر است.

37- بدترین مردم کسی است که همیشه تنها غذا می خورد.

38- مادر می تواند لبهای فرزند خود را ببوسد .

39- خواهر باید گونه را ببوسد.

40- و تنها پیشانی پشوایان را می توان بوسید .