امام حسن عسکری (ع)

امام حسن عسکری فرزند امام دهم درسال 232 در مدینه متولد شد و در سال 260 رحلت فرمودند آن حضرت 28 سال عمر کردند وی تنها یک فرزند داشت که امام زمان (عج) پیشوای فعلی و غایب مسلمین است.

در سامراء محله ای به نام عسکر معروف بود وچون آن

حضرت در آنجا زندگی میکرد به نام عسکری معروف شد.

چون پیغمبر گفته بود که فرزند امام یازدهم قیام خواهد کرد و ظلم و ستم را از بین برده عدالت را پایدار میکند لذا خلفای زمان ازامام عسگری بیم داشته او را از هر نظر کنترل میکردند و حتی مراقبی در خانه او گذاشته بودند .

 

چهل سخن از حسن بن علی العسکری (ع)

1-جدال مکن تا ابهت خویش را از دست ندهی،شوخی مکن تا دیگران در برابر تو پررو نشوند .

2-خنده بی مورد از نادانی است.   

3-خشم ، کلید همه بدی ها است .

4-دل ابله بر سر زبان اوست و زبان دانای خردمند در کنج دل او. 

5-روزییکه خداوند تضمین کرده نباید ترا از کار لازم وانجام وظایف باز دارد.

6-عزیزی حق را زیر پا نگذاشت مگر آنکه خوار شد وفرومایه ای به حق توجه نکرد جز آنکه عزیز شد.

7-فروتنی نعمتی است که کسی بر آن رشک نبرد

8- هر که دوست خود را پنهانی اندرز گوید او را آراسته است  .

9—هر که دوست خود را آشکارا نصیحت کند او را شرمنده کرده است.

10-بهترین دوستان تو آن کس است که گناه ترا فراموش

کند و نیکی های ترا از یاد نبرد .

11-هر که بر  مرکب باطل سوار شود آن مرکب او را به سرزمین پشیمانی پیاده خواهد کرد.

12-اشخاص کینه توز بی آرام ترین مردمند.

13- جسارت فرزند نسبت  به پدر در کودکی منجرشود به عاق شدن دربزرگی.

14-به اندازه ( به کیفیتی ) که موجب ناراحتی شود به اشخاص احترام مگذارید .

15-زیبائی چهره جمال برون است و خردمندی جمال درون

16-تا دلها شاد و سر زنده اند به آنها بیاموزند و چون افسرده شدند آزادشان گذارید .

17-هر که سرشتش پارسایی طبیعتش گذشت وصفتش بردباری است دوستانش فراوان خواهند شد.

18-از شهرت طلبی وحب جاه بپرهیز چه این دو صفت ترا بهلاکت می کشانند

19-از گرفتاری های  کمر شکن همسایه ای است که خوبی همسایه را بپوشاند و بدی اورا برملا سازد .

20-از خدا بترسید و مایه افتخار باشید نه مایه شرمندگی.

21-شخص حریص و آزمند ، بیش از روزی مقدر بدست نخواهدآورد.

22-هر که تخم نیکی بپاشد مسرت و شاددلی درو کند

23-هر کس تخم شروبدی بپاشد پشیمانی درو کند

24-شادی کردن در برابر شخص مصیبت زده بی ادبی

 است..

25- بخشندگی را اندازه ای است که چون از آن اندازه بگذرد اسراف است.

26- احتیاد را اندازه ای است که چون از آن  بگذرد ترس است .

27-میانه روی در هزینه های زندگی اندازه ای دارد که چون بگذرد  بخل و تنگ چشمی است .

28- قدر نعمت نگاه ندارد مگر شخص سپاسگزار، و ارزش سپاس را درنیابد مگر دانا .

29- در تامین نیازمندیها ی خود پیش از هنگام آن شتاب مکن تا تو را دلتنگ و ملول نکند و مایوس نسازد.

30-آن کس که دشمنی خود را آشکار کند از دشمنان دیگر زبون تراست.

31-هر که از نااهلی ثنا گوید مورد سوءظن قرار گیرد .

32- اصرار و پافشاری در خواهش ارزش را کم می کند  وشخص را به ناراحتی وخستگی می کشاند

33- بهره ها را درجاتی است ، بنابر این برای چندین میوه ایکه بدان دست نیابی ، شتاب مکن .

34- کاملترین سرمایه ادب آن است که از آنچه از دیگران بد میدانی خود دوری کنی .

35- ازسهل انگاری در پیشگاه خداوند دروی کنید تا از زیانکاران نباشید.

36- دوست نادان مایه ناراحتی است

37- چقدر زشت است مومن به چیزی علاقه مند باشد که او را خوارکند .

38- تربیت کردن نادان و باز گرداندن عادت از سر معتاد کاری شبیه معجزه است.

39- شما را مدتی کوتاه و روزهای معدود است و مرگ ناگهان میآید.

40- عبادت خدا به زیاد خواندن نماز یا روزه زیاد گرفتن نیست البته عبادت کامل و پرارزش اینست که شخص برای تحصیل معرفت در آفریده های خدا بسیار بیندیشد.